
شمال
نمایش موقعیت منارامگاه تاریخی شیخ ابدالله یکی از عارفان اواخر قرن نهم
آرامگاه شهاب الدین عبدالله باخرزی یکی از آثار تاریخی و معماری باخرز در استان خراسان رضوی است. آرامگاه عبدالله باخرز در داخل بنا قرار نگرفته و خارج از ساختمان تاریخی قرار دارد. چون شیخ عبدالله یکی از عرفای نامدار خراسان بوده، به نظر می رسد بنایی که در کنار سنگ قبر ساخته شده، به عنوان یادبود شیخ در نظر گرفته شده که معماری آن شبیه به خانقاه است و برای دراویش و عرفای پیرو وی ساخته شده است. بر روی قبر شیخ، در گذشته درختی کهنسال وجود داشته که برای مردم منطقه اهمیت و ارزش بسیاری داشته است، این درخت امروز از بین رفته و چیزی از آن باقی نمانده است. در ابتدا و انتهای قبر شیخ، دو سنگ بلند وجود داشته که متاسفانه سنگ پایین قبر شکسته و از بین رفته اند. به نظر می رسد بانی ساخت خانقاه و مقبره مذبور، علاالدین صانعی باخرزی، وزیر سلطان حسین بایقرا بوده و در اواخر قرن نهم یا اوایل قرن دهم هجری ساخته شده است. بنای آرامگاه شیخ فاقد کتیبه است و در منابع تاریخی نیز به آن اشاره نشده است. شیوه ساختمانی خانقاه قابل مقایسه با خانقاه شیخ احمد جامی و ابوبکر زین الدین تایبادی می باشد. شیخ عبدالله باخرزی، از عارفان قرن نهم هجری و از نوادگان مشهور علی بن حسین باخرزی صاحب کتاب دمیهاالقصر بوده که طبق گفته فصیحی خوافی در قرن هفتم هجری قمری دار فانی را وداع گفته بود. بنای آرامگاه به ابعادی در حدود ده در هفتاد متر است و ایوانی دارد که دارای ارتفاع هشتاد، و عرض بیست متر است. این بنا گنبدی کاربندی شده در جلو دارد و گنبد خانه ای با گنبدی گوشه سازی و کاربندی در پشت آن است. قبر شیخ در بیرون از بنا قرار گرفته است. به نظر می رسد این بنا، عملکردی به صورت خانقاه داشته است. بنایی که در کنار این بنای آرامگاهی قرار دارد و به آن متصل است نیز چله خانه است که خود می تواند شاهدی برای اثبات ادعای مبنی بر کارکرد خانقاهی بنا مطرح شود. بنا اگرچه دارای معماری ساده ای است، اما در عین سادگی دارای محرابی است که تزئینات گچبری آن، به صلابت بنا افزوده است. این بنا بیشتر شیوه های معماری دوره صفویه را در خود دارد.
مزار شیخ عبدالله (مکانهای تاریخی) در خراسان رضوی، شهرستان باخرز و بلوار وحدت، شیخ واقع شده است. و از نظر موقعیت جغرافیایی در نزدیکی بوستان مالیات قرار گرفته است.