مجسمه عبدالقادر مراغه ای

ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺎن اﻣﺘﯿﺎز دﻫﯿﺪ

نظرات درباره‌ی مجسمه عبدالقادر مراغه ای

• تیک سبز

  

  1405/07/08

  

  • گزارش نظر

  عبدالقادر مراغه‌ای، که نام کامل او کمال‌الدین ابوالفضل عبدالقادر بن غیبی الحافظ مراغی است، یکی از برجسته‌ترین موسیقی‌دانان، نظریه‌پردازان موسیقی و آهنگسازان ایران در نیمه دوم قرن هشتم و آغاز قرن نهم هجری است. او را «معلم ثانی» (پس از فارابی) و گاه «معلم ثالث» موسیقی شرق لقب داده‌اند. عبدالقادر در سال ۷۶۸ هجری قمری در شهر مراغه دیده به جهان گشود. پدرش «غیبی» از فضلا و موسیقی‌دانان قرن هشتم بود و در تربیت او بسیار کوشید. او در ۸ سالگی حافظ کل قرآن شد و در ۱۰ سالگی بر صرف و نحو، معانی و بیان مسلط گشت. زندگی حرفه‌ای او را می‌توان به دو مرحله تقسیم کرد: · مرحله عمل و آهنگسازی: در آغاز جوانی جذب دربار آل جلایر در تبریز شد. پس از حمله تیمور به بغداد رفت و سپس به سمرقند فرستاده شد و تا سال ۷۹۵ ق در آنجا ماند. در این دوره بیشتر به عنوان آهنگساز و خواننده‌ای چیره‌دست شناخته می‌شد. · مرحله نظریه‌پردازی: پس از مرگ تیمور به هرات رفت و جذب دربار پسران تیمور (شاهرخ) شد. او تا آخر عمر در همان شهر ماند و عمده آثار نظری خود را در این دوره تألیف کرد. عبدالقادر مراغه‌ای برجسته‌ترین نظریه‌پرداز مکتب منتظمیه و در گسترش شاخه فارسی‌زبان این مکتب جایگاه ویژه‌ای دارد. او دنباله‌رو صفی‌الدین ارموی بود و کتاب «شرح ادوار» را به عنوان شرحی بر کتاب «ادوار» او نوشت. برخی پژوهشگران او را آخرین نظریه‌پرداز موسیقی کلاسیک ایران می‌دانند که پس از او اطلاعات دقیق و موثقی درباره مطالب موسیقیایی در دست است. مهم‌ترین آثار او که همگی به زبان فارسی نگاشته شده‌اند، عبارتند از: · مقاصد الالحان: مهم‌ترین اثر او که در آن نام تصنیف‌ها و آهنگ‌های خود را ذکر کرده است. · جامع الالحان: اولین نمونه نت‌نویسی جامع ایرانی که برای فرزندش نگاشته و در آن به بخش تصنیف اشاره کرده است. · کنز الالحان: کتابی که تعدادی از آثار و قطعات خود را در آن آورده، اما متأسفانه مفقود شده است. · شرح ادوار: شرحی بر کتاب «ادوار» صفی‌الدین ارموی درباره ایقاع و ریتم. آثار او دربردارنده مسائلی همچون نظام‌های مدال و ریتم، ثبت و نغمه‌نگاری آهنگ‌ها و معرفی سازها است. · ثبت در یونسکو: نام عبدالقادر مراغه‌ای در فهرست مشاهیر یونسکو ثبت شده است. · نخستین ردیف‌نویس: او را نخستین ردیف‌نویس موسیقی ایران می‌دانند. · تندیس و بزرگداشت: تندیسی ۸ متری از او در میدانی به نامش در مراغه نصب شده است. · بازسازی آثار: گروهی به سرپرستی محمدرضا درویشی و با صدای همایون شجریان، برخی از آهنگ‌ها و تصنیف‌های او را با آلبوم «شوق‌نامه» دوباره نوازی کرده‌اند. عبدالقادر در ساخت تصنیف استاد بود و دورهای ایقاعی ابداعی جدیدی مانند ضرب الفتح، شاهی، قُمریه و ضرب الجدید را به نظام ریتمیک موسیقی افزود. او همچنین دو وتر دیگر تحت عنوان «مستزاد» به ساز عود اضافه کرد و آن را «هود اکمل» نامید. عبدالقادر مراغه‌ای در سال ۸۳۸ هجری قمری در شهر هرات به دلیل ابتلا به بیماری طاعون چشم از جهان فروبست.

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!