آرامگاه فاضل اصفهانی

ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺎن اﻣﺘﯿﺎز دﻫﯿﺪ

نظرات درباره‌ی آرامگاه فاضل اصفهانی

• majid.shayanfar

  

  1404/12/02

  

  • گزارش نظر

  فاضل اصفهانی از شاعران برجسته اصفهان در دوره قاجار است که به غزل‌های عاشقانه و حکیمانه خود معروف بود. آثار او با زبان فاخر، ظرافت‌های ادبی و تصویرسازی‌های دلنشین، جایگاه ویژه‌ای در ادبیات فارسی دارند و الهام‌بخش شاعران پس از خود بوده است. یکی از ابیات مشهور او: "دل اگر عاشق شد، همه عالم روشن است، بی‌عشق همه دیوارها و شب‌ها سیاه است." فاضل اصفهانی همچنان نمادی از شعر کلاسیک و لطافت ادبی اصفهان به شمار می‌آید.

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!
• محمد

  

  1404/07/03

  

  • گزارش نظر

  عالم نوجوان اعجوبه در زمینه علوم دینی

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!
• کاربر نشان

  

  1403/01/12

  

  • گزارش نظر

  روح این بزرگواران و ستونهای ما شاد

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  2 لایک
• کاربر نشان

  

  1402/01/13

  

  • گزارش نظر

  بله این عکس متعلق به آرامگاه فاضل هندی می باشد و بهتر بود از فضای داخلی مقبره نیز عکس گرفته می شد.تشکر بابت انتشار عکس

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  3 لایک
• پارسا نشان

  

  1401/09/02

  

  • گزارش نظر

  بهاءالدین محمد فاضل هندی (زاده: ۱۰۶۲ (قمری) برابر ۱۰۳۱ خورشیدی - مرگ: ۲۵ رمضان ۱۱۳۷ (قمری) برابر ۱۷ خرداد ۱۱۰۴ خورشیدی) از دین‌آموختگان سده ۱۱ و ۱۲ اصفهان بوده‌است. در منابع اینگونه ادعا شده است که وی پیش از ۱۳ سالگی از تحصیل معقول و منقول فراغت یافت و قبل از ۱۲ سالگی دست به تألیف زد. عدد تألیفات او را تا ۸۰ کتاب نوشته‌اند. در مورد اشتهار او به فاضل هندی، محدث نیشابوری در کتاب «رجال» خود چنین می‌نویسد: «به خط فاضل دیده‌ام پدرم تاج‌الدین حسن اصفهانی است، و خودم به فاضل هندی مشهورم، حال آنکه از چنین شهرتی ناراحتم زیرا پس از آنکه به حکم اجبار به سرزمین هند رهسپار شدم، و آن روزگار آغاز تکلیف من بود، طولی نکشید که از هند بیرون آمدیم.» مهم‌ترین نوشته وی کتاب «کشف‌اللثام در قواعدالاحکام» در فقه استدلالی است در شرح قواعد علامه حلی، که بزرگان فراوانی از جمله صاحب جواهر و سید علی طباطبایی (صاحب ریاض) در تألیفات خود از آن استفاده‌برده، و به آن استناد کرده‌اند. قبل از فاضل هندی، استادش محقق کرکی شرح قواعد را تا باب نکاح نوشته بود و فاضل هندی راه استادش را در نوشتن شرح بقیه کتاب ادامه داد. نویسنده پس از اتمام شرح کتاب دوباره به اول برگشته و بخش‌های حج، طهارت، و نماز را دوباره شرح می‌دهد. اهمیت این کتاب بدان حد است که گفته شده وقتی این کتاب نزد محمدحسن نجفی نبود چیزی از جواهر را نمی‌نوشت. این سخن از محمدحسن نجفی است که :اگر فاضل هندی در ایران نبود گمان نمی‌کردم علم فقه به ایران رفته باشد.

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  3 لایک
• آمیرزا

  

  1401/06/05

  

  • گزارش نظر

  از فقهای بزرگ و بنام

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!