شاید برایتان جالب باشد که بدانید آرامگاهی که امروزه این چنین باشکوه به نظر می رسد، در ابتدا خانقاهی بیش نبود که این شاعر گرانقدر در آن به امور روزمره خود رسیدگی می کرد. او اواخر عمرش را در این مکان سپری کرد و در نهایت نیز در همان مکان به خاک سپرده شد. نخستین مقبره سعدی در قرن هفتم به دستور دومین پادشاه سلسله ایلخانان "شمس الدین محمد" ساخته شد. اولین نوشته ای که پیرامون توصیف این مقبره وجود دارد، به حدود 35 سال بعد از فوتِ سعدی باز می گردد که توسط ان بطوطه (جهانگرد مراکشی) ثبت شده است. بعد از ابن بطوطه چند تن دیگر این کار را انجام دادند که از میان آن ها می توان به کتابِ "شدالازار" از جنید شیرازی و کتاب "تذکره الشعرا" از دولتشاه سمرقندی اشاره کرد. بر اساس اسناد موجود، در سال 998 هجری قمری یعقوب ذوالقدر حکمران وقتِ فارس دستور به ویرانی این خانقاه چند سال بعد (سال 1187 هجری قمری) کریمخان زند دستور داد تا بنایی از آجر و گچ بالای قبرِ سعدی ساخته شود، این بنای 2 طبقه بعد از ساخته شدن به "عمارت ملوکانه" شهرت یافت. این بنا در طبقه پایین راهرویی داشت که در سمت راست و چپ آن اتاقی طراحی شده بود؛ اتاق سمت راست مکانی بود که مزار سعدی را در خود جای داده بود و اتاق سمت چپ بعد ها محلِ دفن فصیح الملک (شاعر نابینای شیرازی) شد. اما در طراحی طبقه بالایی که شبیه به طبقه زیرین ساخته شده، نکته ای وجود داشت و آن عدم ساخت اتاق بر روی اتاق شرقی (محل دفن سعدی) بود؛ همچنین سقف آن نیز بلندتر از سایر قسمت ها بود تا بازدید کنندگان بتوانند از روی این نشانه ها به مکان قرارگیری مقبره سعدی پی ببرند. زمان زیادی از روی کار آمدنِ حکومت قاجار نگذشته بود که زمزمه هایی مبنی بر سُنی بودن سعدی به گوش می رسید، این امر سبب خشم جامعه روحانیت شد که سرانجام به شکستن سنگ مزار سعدی انجامید. علی اکبرخان قوام الملک شیرازی شخصی بود که سنگی مزین به اشعار بوستانِ سعدی را برای آرامگاه او در نظر گرفت، این سنگ تا ساختِ مقبره کنونی در آرامگاه سعدی وجود داشت. در دوره های مختلف زمانی، بخش هایی از این آرامگاه تحت بهسازی قرار گرفت که سبب شد این بنا همچنان زیبا به نظر برسد.در سال 1321 اداره امور آرامگاه سعدی به کربلایی سید زین العابدین چینی سپرده شد. به دلیل وجود آثار تاریخی ارزشمندی که در شیراز وجود داشت، در سال 1324 شعبه ای از انجمن آثار ملی در این شهر تشکیل شد که یکی از مهم ترین ایده های آن در همان ابتدای کار بازسازی سعدیه بود. این ایده در دستورِ کار قرار گرفت و تصمیم ها بر آن شد که هزینه مرمت آن نیز از راه درآمدِ حاصل از فروش آزادِ محصولات کارخانه قند مرودشت تامین شود. برای انتخاب یک طرح زیبا و چشم نواز، از آندره گدار معمار و تاریخ شناس فرانسوی که در آن دوره مدیر باستان شناسی ایران بود دعوت شد تا دیدگاه خود را در این زمینه بیان کند. سرانجام در سال 1328 قراردادی مبنی بر طراحی آرامگاه سعدی با یک شرکت ساختمانی بسته شد و مهندس محسن فروغی که رئیس دانشکده هنرهای زیبای تهران بود، با به کارگیری معماران و کارگران شیرازی کارِ خود را شروع کرد و در بخش هایی نیز از یاری مهندس علی اکبر صادق بهره مند شد. این آرامگاه زیبا و شگفت آور طیِ مدت 2 سال با هزینه کلی 980 هزار تومان در باغی به مساحت 7700 مترمربع ساخته شد و در یازدهمین روزِ اردیبهشت سال 1331 با حضور جمعی از شاعران، بازرگانان و مقامات دولتی افتتاح گشت. در همان روز از مجسمه سعدی که توسط استاد ابوالحسن صدیقی با هزینه 14500 تومان ساخته شده بود هم پرده برداری کردند.
نقش دولت پهلوی دراین دوران چه بوده است
سعدیه نام یکی از جاهای دیدنی شیراز بوده که آرامگاه سعدی در آن قرار گرفته است. سعدی از شاعرهای محبوب و معروف قرن هفتم هجری بوده که آرامگاه آن هماکنون مورد بازدید بسیاری از مسافران و گردشگران قرار دارد. بنایخواجه شمس الدین محمد صاحب دیوان وزیر ، معروف به آباقا در قرن هفتم هجری مقبره ای بر فراز مدفن شیخ اجل ساخت که در سال ۹۹۸ هجری قمری توسط یعقوب ذوالقدر، حکمران فارس ویران شد. بعدها کریم خان زند عمارتی دو طبقه از آجر و گچ بر مزار سعدی برپا کرد. آرامگاه سعدی در سال ۱۳۳۰ ساخته شد و در سال ۱۳۵۳ به ثبت آثار ملی ایران رسید.مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسنده بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. تخلص او "سعدی" است. وی در شیراز در سال 563 دیده به جهان گشود. وی در سال (655) سعدینامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال بعد (۶۵۶) گلستان را تألیف کرد. علاوه بر اینها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی جمع کردهاند. وی بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری در شیراز درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد این مکان در گذشته خانقاه و محلی برای عبادت سعدی بود، به همین دلیل پس از مرگ در آنجا دفن شد. ترکیب دو سبک سنتی و مدرن در کنار هم بسیار منحصربهفرد بوده و جلوه خاصی به این مکان بخشیده است. وجود حوض، درختان و گلهای رنگارنگ هم بدون تردید در زیبایی سعدیه موثر بوده و نقش خاصی در آرامش بیبدیل این مکان ارزشمند داشته است. در سفر خود به شیراز حتما از آرامگاه سعدی بازدید کنید.
مگه میشه شیراز بری و سعدیه نری؟
جای خیلی خوبیه ولی دوستان دست اندرکار و صاحب مسئولیت بیشتر به زیباسازی حافظ مشغولند و سعدی کمی مورد غفلت قرار گرفته
عالی
مهد شعر و ادب
با سلام ،ارامگاه سعدی نسبت به آرامگاه حافظ ارزونتر هست چون منطقش فرق میکنه،ولی تجربه ی خوبیه ،مسافرت واقعا نیازه که هم روحیتون باز بشه و هم جاهای جدید و فرهنگهای جدیدی رو آشنا بشی
آرامگاه سعدی جای باصفایی هست
آرامگاه شیخ اجل سعدی علیه الرحمه بهار 1404
عالی خیلی خوب بود ♥️♥️♥️♥️♥️♥️
ورودی برای هر نفر دارد برای فرهنگیان رایگان هست ، اگر مشکل پارکینگ هم داشتین پشت آرامگاه جای پارک زیاد هست
حتما بازید شود،بسیار جذاب است
عالی بود باغ زیبا و بزرگ دارد حتما به سعدی بروید
آرامگاه سعدی (مکان دیدنی) در محله نیستان - سعدی شیراز و شهید فهندژ سعدی، بلوار بوستان واقع شده است. این مکان یکی از سه مکان دیدنی در محله نیستان - سعدی شیراز میباشد و از نظر موقعیت جغرافیایی در نزدیکی مراکز مهمی مانند حوضخانه آرامگاه سعدی و بازارچه سوغات و محصولات فرهنگی و همچنین حوض ماهی، ورودی آرامگاه سعدی، آرامگاه شوریده شیرازی، نمازخانه آرامگاه سعدی و پوشاک رادین قرار گرفته است. همچنین با توجه به نظراتی که کاربران در اپلیکیشن نشان به این مکان دادهاند میتوان گفت این مکان یکی از جاهای دیدنی خوب این منطقه میباشد.