آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی

ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺎن اﻣﺘﯿﺎز دﻫﯿﺪ

نظرات درباره‌ی آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی

• Ａ๓คℕ

  

  1405/04/10

  

  • گزارش نظر

  آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی-شاهرود شیخ ابوالحسن خرقانی بر سردر خانقاه خود چنین نوشته بود "هر که در این سرا در آید نانش دهید و از ایمانش می‌پرسید چه آنکس که به درگاه باریتعالی به جان ارزد البته بر خوان بوالحسن به نان ارزد " ┄

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!
• تهران شهر من

  

  1405/04/09

  

  • گزارش نظر

  فضایی آرام و معنوی و سرسبز دلنشین بود

  بیشتربستن

  

  لینک نظر کپی شد!
• کاربر نشان

  

  1405/03/25

  

  • گزارش نظر

  مکانی پر از رمز و راز ... هزار و اندی سال است هر که درین سرادراید نانش میدهند و از ایمانش نمی پرسند ، چون رسم صاحب این خانه این بوده و هست ...

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!
• کاربر نشان

  

  1405/03/22

  

  • گزارش نظر

  انسانی ترین جمله را ابوالحسن خرقانی در ارزش جان آدمی گفته است: هر کس به این سرای درآمد از ایمانش نپرسید نانش دهید. نگارنده هم کتابی در ارزش جان انسان نوشته است بنام جان‌اندیشی ایرانی با معرفی شهر زیر زمینی نوش آباد

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!
• کاربر نشان

  

  1405/03/22

  

  • گزارش نظر

  اگر می‌خواهید اهمیت و ارزش جان آدمی را بدانید ایشان را بشناسید. به این بزرگ بسیار نیاز است اگر بخواهیم بگوییم جان و زندگی مهم است.

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!
• کاربر نشان

  

  1405/03/21

  

  • گزارش نظر

  مکانی بسیار زیبا ، آرام و معنوی

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!
• سید مهدی

  

  1405/02/27

  

  • گزارش نظر

  محلی با صفا و زیبا و دارای امکانات بهداشتی

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  1 لایک
• مهزیار

  

  1405/02/26

  

  • گزارش نظر

  سر راه حتما بیاین.حال خوب

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  1 لایک
• امیرمسعود

  

  1405/02/22

  

  • گزارش نظر

  هر که در این سرا درآید نانش دهید از ایمانش نپرسید، چه آنکه در نزد باری‌تعالی به جان ارزد بر خوان بوالحسن البته به نان ارزد. خدایش رحمت کناد و دعای خیرش فرجام ما

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!
• کاربر نشان

  

  1405/02/16

  

  • گزارش نظر

  آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی برای اهالی شعر و عرفان یک معنا و احساس دارد و برای مردم عادی، احساسی دیگر. دسته اول می توانند بیایند و ساعت ها در آرامگاه بنشینند و در گفته ها و سلوک شیخ غرق شوند و دسته دیگر شاید بی توجه به این ها، از بنایی آرامش بگیرند که نشانی از دو اقلیم متفاوت دارد. شاهرود شهری است میان کویر و جنگل. اهالی شهر تنها مسیری کوتاه را بپیمایند، از یک سو به خشکی و ماسه می رسند و از سویی دیگر، به سبزی و درختان جنگل. آرامگاه شیخ در شمال شهرستان است و آن ها که رهسپار تور جنگل ابر می شوند، ساعتی نیز در این جا توقف می کنند. بنای آرامگاه معماری خاص دارد و سویه ای کویری به ذهن متبادر می کند اما محوطه نیز سرسبز است و شباهتی پررنگ به باغ های ایرانی دارد. انبوهی درخت ها چشمگیرتر از باغ های ایرانی به نظر می رسد. بنابراین برای بازدیدکننده ای که از شیخ ابوالحسن چیزی نشنیده و نکته ای از احوال او نمی داند، نشستن در بنا و جنب مقبره و قدم زدن در باغ غنیمتی به شمار می رود. گویند عطار از شیخ نقل کرده: «عالم هر بامداد برخیزد، طلب زیادتی علم کند و زاهد طلب زیادتی زهد کند و ابوالحسن در بند آن بود که سُروری به دل برادری رساند.» از خاطره بازدید آرامگاه همین در دلم مانده است: «سرور»! سروری آمیخته با آرامش و تفکری عمیق در احوالی که چنین احساسی را در پس قرن ها به من امروزی منتقل می کند ...

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  1 لایک