شمال
نمایش موقعیت من
شبانهروزی
روحشون شاد 🙏
بین در نواب و در طبرسی باغ رضوان، جلوی چایخانه سه تا مزار هست که یکی برای فقیه سبزواری، یکی شیخ محمدتقی آملی، و یکی هم پدر شهید رئیسی است.
شیخ محمدتقی آملی، مردی که در یک خانوادهٔ علمیِ تهران چشم به جهان گشود، شیخ محمدتقی آملی، هرچند در تهران دیده به جهان گشود، اما ریشههای خاندانش در دیار کهنِ آمل، در دامنههای سرسبز مازندران، تنیده شده بود. همین تبارِ شمالی بود که نام «آملی» را بر تارکِ شناسنامهاش نشاند و او را برای همیشه به سرزمینِ علمخیزِ خود پیوند زد. پدرش، مولی محمد آملی، از فقیهان و مدرسان برجستهٔ تهران بود که گرمایِ مجلس درسش، شاگردان بسیاری را به کامِ خود میکشید. او نخستین معلمِ پسر بود و پایههای فقه و ادبیات را در جانِ او چنان استوار ساخت که بعدها این بنیان، به آسمانِ اجتهاد رسید. مادرش نیز، بانویی بود از خاندانِ علم و فضیلت؛ دخترِ ملا محمد سیبویه هزارجریبی، که نسبش به عالمانِ مازندران میرسید. با این پیوندِ دوخانوادهٔ علمی، محمدتقی از کودکی در فضایی نفسکشید که هر گوشهاش بویِ کتاب و معرفت میداد؛ گویی تقدیر چنین رقم زده بود که این کودک، میراثدارِ دانشِ پدر و مادر و دیارِ آملیهایش شود. پس، «آملی» بودنِ او، نه یک نسبتِ صرفِ جغرافیایی، که گوهری بود از اصالت، علم و عرفان که در خونش جاری بود و در رفتار و گفتارش، تا ابد، نقشِ ماندگاری بر چهرهٔ تاریخِ تشیع برجای گذاشت، اما خیلی زود معلوم شد که آشیانهاش فراتر از یک شهر و یک دیار است. او به نجف رفت و در محضر چهرههای درخشانِ حوزه، چون میرزای نائینی و آقا ضیاء عراقی، فقه و اصول را تا عمقِ ژرفای آن فراگرفت. اما آنچه او را از بسیاری همدورانش متمایز کرد، مجالست با میرزا علیآقا قاضی بود؛ همان که جرعهای از جامِ عرفان به کامش ریخت و او را به قلههای سلوک رساند. او در روزگاری که بسیاری، عقل و دل را در دو راهی جدا میدیدند، خود پلی شد میان فلسفه و عرفان؛ هم در اصول فقه، آثاری ماندگار چون «منتهی الاصول» از خود به یادگار گذاشت و هم در مکتب تربیتیاش، شاگردانی چون آیتالله علامه جوادی آملی و آیت الله علامه حسنزاده آملی را پرورش داد که هر یک، خود چراغهایی تابناک در افق دانش شدند. در میدان سیاست هم، چونان مردی بیدار، در نهضت اسلامی علیه رژیم پهلوی، با قلمی تیز و بیانی رسا، به روشنگری پرداخت؛ اما هرگز خاموشیِ جهاد، او را از خلوتِ انس با خدا دور نکرد. سرانجام، این عالمِ عامل، در جوارِ حرمِ امام رضا (ع) آرام گرفت تا یادش، چونان عطری خوش، در فضای معرفتِ شیعه جاودان بماند. او را میتوان همزمان، فیلسوفی عارفمسلک، فقیهی اهلِ سیروسلوک، و معلمی عاشقِ تعلیم دانست؛ نمونهای که نشان میدهد علم و ادب، سیاست و معنویت، در یک جان میگنجند.
قبر ایشان نزدیک باغ رضوان هست انشاالله خداوند رحمت اش کند
آیتالله شیخ محمدتقی آملی شیخ محمد تقی آملی، فقیه امامی، فرزند مولا محمد آملی در ۱۱ ذی القعده ۱۳۰۴ ه.ق در تهران متولد شد. آیتالله آملی از اعاظم علمای معاصر و جامع معقول، منقول و مجتهد در فروع و اصول بودند. چنان که حائز منقبتین علم و عمل بود. هم در مراقبت حظی وافر داشت که دارای رتبت عندیت بود و هم در سلوک الی الله نصیب اوفی داشت که واجد عزم و همت بود و هم در تدریس توفیق والا داشت و هم در تصنیف ید طولی. عالم ربانی آیتالله شیخ محمد تقی آملی روز شنبه ۲۹ شوال سال ۱۳۹۱ ه.ق. برابر با ۲۷ آذرماه ۱۳۵۰ ه.ش. در تهران درگذشت و در باغ رضوان حرم حضرت رضا (ع) در مقبره میرزا حسین فقیه سبزواری به خاک سپرده شد. روحش شاد برای شادی روحش وسایر مؤمنین مومنات مسلمین مسلمات بخوانیم سوره فاتحه مع صلوات
خدا رحمتش کنه
به زائرین و مجاورین عزیز عرض کنم که حتما به اینجا برید و فاتحهای برای شادی روح این عزیزان بفرستید
خدا رحمتشون کنه
خداوند رحمتشان کند
خدایش رحمت کند و با امام رضا علیه السلام محشور گرداند بنا به وصیت خودشان پایین پای مرحوم ایت اله فقیه سبزواری دفن شده اند از شاگردان ایت الله شیخ محمدتقی آملی ، علامه جوادی آملی و مرحوم علامه حسن زاده را می توان نامبرد.
کنار قبر ایت الله العظمی فقیه سبزواری دفن هستند
مرقد آیت الله شیخ محمدتقی آملی (آرامگاه) در محله حرم مطهر رضوی مشهد و زیرگذر حرم مطهر، بین طبرسی و آیت الله شیرازی واقع شده است. این بنا یکی از چهارده آرامگاه در محله حرم مطهر رضوی مشهد میباشد و از نظر موقعیت جغرافیایی در نزدیکی مراکز مهمی مانند شهربازی کودکان، حرم مطهر امام رضا، نقاره خانه، مجموعه موزه های آستان قدس رضوی و بازار امین و همچنین برج ساعت، سقاخانه اسماعیل طلا، چایخانه امام رضا باغ رضوان، ایوان طلا و کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی قرار گرفته است. همچنین با توجه به نظراتی که کاربران در اپلیکیشن نشان به این مکان دادهاند میتوان گفت این بنا یکی از آرامگاههای خوب این منطقه میباشد.