شمال
نمایش موقعیت من
پروین اعتصامی (۲۵ اسفند ۱۲۸۵ – ۱۵ فروردین ۱۳۲۰) با نام اصلی رخشنده اعتصامی، بیگمان بلندآوازهترین شاعر زن در تاریخ ادبیات فارسی است. او در دورانی که عرصه شعر به شدت مردانه بود، با تکیه بر استعداد خیرهکننده، دانش عمیق و بینش اجتماعی خود، جایگاهی بیبدیل یافت. پروین در خانوادهای اهل ادب و دانش در تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامالملک آشتیانی، نویسنده، مترجم و مدیر مجله «بهار» بود و مادرش اخترالملوک نیز از شاعران دوره قاجار به شمار میرفت. او در سهسالگی همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و در محیطی سرشار از علم و ادب پرورش یافت. پدرش در کشف استعداد او نقش محوری داشت و پروین از هفتسالگی شروع به سرودن شعر کرد. او در محضر استادانی چون علیاکبر دهخدا، ملکالشعرای بهار و سعید نفیسی به فراگیری دانش ادبیات پرداخت و زبانهای عربی و انگلیسی را نیز آموخت. پروین در ۲۸ سالگی ازدواج کرد، اما این ازدواج تنها دو ماه دوام آورد و به جدایی انجامید. پس از آن، مدتی در کتابخانه دانشسرای عالی تهران به کتابداری مشغول شد. شعر پروین آمیزهای منحصر به فرد از دو سبک بزرگ ادبی ایران است: · سبک خراسانی: در قصاید خود پیرو ناصرخسرو بود و به مضامین حکمی، اخلاقی و اندرزی میپرداخت. · سبک عراقی: در قطعات و مثنویها از سعدی و حافظ تأثیر پذیرفت و زبانی روان، ساده و دلنشین داشت. برجستهترین ویژگی هنری او، احیای «مناظره» (گفتوگوی بین اشیا یا مفاهیم) در شعر فارسی بود. او با سرودن حدود ۱۲۰ مناظره در قالب مثنوی و قطعه، این شیوه را که در آن دوران رواج نداشت، به اوج رساند. در مناظرات او، عناصر بیجان یا حیوانات به گفتوگو میپردازند و از دل این گفتوگوها، نقدهای اجتماعی، اخلاقی و سیاسی ظریفی بیرون میآید. تنها اثر منتشرشده از پروین، دیوان اشعار اوست که نخستین بار در سال ۱۳۱۴ و با مقدمه ملکالشعرای بهار منتشر شد. این دیوان شامل حدود ۶,۵۰۰ بیت و بیش از ۲۴۸ قطعه در قالبهای قصیده، قطعه، غزل و مثنوی است. از مشهورترین مناظرات او میتوان به «مست و هشیار»، «مناظره بین دو قطره خون» و «دیده و دل» اشاره کرد. پروین اعتصامی در ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در سن ۳۵ سالگی بر اثر بیماری حصبه در تهران درگذشت. پیکر او به قم منتقل شد و در حرم حضرت معصومه (س)، در آرامگاه خانوادگی و در جوار قبر پدرش به خاک سپرده شد. مقبره او در صحن امام رضا (ع) حرم قرار دارد.
آرامگاه پروین اعتصامی یوسف اعتصامی
این چه وضعشه
شاعر برجسته و پرآوازه ایرانی، در تاریخ 25 اسفند 1285 خورشیدی در شهر تبریز متولد شد. پروین از همان کودکی به شعر و ادبیات علاقهمند بود و تحت تأثیر پدر و مادرش به سرودن شعر میپرداخت. در سال 1291 هجری شمسی، زمانی که پروین تنها 6 سال داشت، به همراه خانوادهاش از تبریز به تهران نقل مکان کردند و زندگی نامه پروین اعتصامی در پایتخت شروع به شگلگیری کرد. خانه پروین اعتصامی در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۶۸۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و به عنوان یکی از جاذبههای گردشگری تبریز مورد توجه قرار گرفت. بازدید برای عموم آزاد شد و این مکان بهعنوان محل برگزاری نمایشگاههای مختلف فرهنگی و هنری توسط اداره کل میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری آذربایجان شرقی استفاده میشود.
با این که در جوانی از دست رفته، همین اندازه هم بزرگترین شاعر زن ایرانی است. یقیناً اگر فرصت بیشتری از عمر نصیبش شده بود نادره روزگار میشد. روانش شاد!
هنوز نرفتم ولی روح بزرگش شاد
بیت آخر سنگ نبشته خیلی زیباست خرم آنکس که در این محنت گاه/ خاطری را سبب تسکین است
ارامگاه پروین اعتصامی صبر بسیار باید پرفلک را تاچو تو فرزند بزاید اختر چرخ ادب پروین است ارامگاه پروین اعتصامی شاعر معاصراز ادبا وشعرای فرهیخته که خدمت بزرگی به فرهنگ معاصر ایران نمود شایسته است هنگام گذر از این مکان یادس کنیم از این شاعر گرانقدر ایران زمین.انشااله تعالی که روح پاک ایشان در دیار باقی مورد عنایت حق تعالی قرار گیرد.
یکی از بزرگترین شاعر ایران
همراه پدر محترم یوسف اعتصامی در این مکان آرامیده اند
آرامگاه پروین اعتصامی در محله ارم قم و استان قم، شهرستان قم، خیابان ارم، حرم مطهر، صحن امام رضا (ع) واقع شده است. این بنا یکی از بیست و پنج آرامگاه در محله ارم قم میباشد و از نظر موقعیت جغرافیایی در نزدیکی مراکز مهمی مانند شهربازی بام الغدیر، حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه، تهران بیمارستان لاله، موزه آستان مقدس حضرت معصومه و پاساژ قدس و همچنین ایوان آینه صحن اتابکی، مسجد اعظم، صحن امام رضا (ع)، مدرسه علمیه فیضیه و مزار آیت الله محمد تقی بهجت قرار گرفته است. همچنین با توجه به نظراتی که کاربران در اپلیکیشن نشان به این مکان دادهاند میتوان گفت این بنا یکی از آرامگاههای خوب این منطقه میباشد.