مقبره قطب‌الدین راوندی

ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺎن اﻣﺘﯿﺎز دﻫﯿﺪ

نظرات درباره‌ی مقبره قطب‌الدین راوندی

• تیک سبز

  

  1405/07/16

  

  • گزارش نظر

  آیت‌الله قطب‌الدین راوندی (متوفی ۵۷۳ ق) یکی از برجسته‌ترین و پرکارترین علمای شیعه در قرن ششم هجری و از چهره‌های شاخص حوزه علمیه قم در آن دوران است. او در زمینه‌های متعدد علمی از جمله فقه، حدیث، تفسیر، کلام، فلسفه و تاریخ تخصص داشت و به همین دلیل به «استاد زمانه» شهرت یافته بود. قطب‌الدین ابوالحسین سعید بن هبةالله راوندی در راوند کاشان در خانواده‌ای اهل علم به دنیا آمد. تاریخ دقیق تولد او مشخص نیست، اما به احتمال قوی در نیمه دوم قرن ششم هجری به دنیا آمده است. پدر و جدش از عالمان برجسته آن دیار بودند و او مقدمات علوم دینی را نزد پدرش فراگرفت. او سپس برای تکمیل تحصیلات راهی قم شد و در محضر علامه طبرسی (صاحب تفسیر «مجمع‌البیان») به عنوان یکی از شاگردان خاص او شاگردی کرد. همچنین از محضر اساتیدی چون عمادالدین طبری و سید مرتضی رازی بهره برد. راوندی برای کسب علم سفرهایی نیز به اصفهان، خراسان و همدان داشت و از بزرگان حدیث آن دیار روایت شنید. راوندی پس از تحصیل، به سرعت مدارج علمی را طی کرد و به یکی از چهره‌های سرشناس شیعه در قم تبدیل شد. او سال‌ها بر کرسی تدریس تکیه زد و شاگردان بسیاری تربیت کرد. از جمله شاگردان برجسته او می‌توان به ابن شهرآشوب مازندرانی (صاحب کتاب «معالم‌العلماء») و شیخ منتجب‌الدین رازی اشاره کرد. دو فرزندش، نصیرالدین حسین و ظهیرالدین محمد نیز از فقهای برجسته زمان خود شدند. قطب‌الدین راوندی در ۱۴ شوال سال ۵۷۳ هجری قمری در شهر قم دار فانی را وداع گفت و در صحن بزرگ حرم حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد. نقل شده که قرن‌ها بعد، هنگام بازسازی صحن، پیکر او سالم و سیمای نورانی‌اش intact پیدا شد و به دستور آیت‌الله مرعشی نجفی سنگ قبر بلندی بر فراز مزارش نصب کردند.

  بیشتربستن

  

  لینک نظر کپی شد!