مزار میرزاده عشقی

ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺎن اﻣﺘﯿﺎز دﻫﯿﺪ

نظرات درباره‌ی مزار میرزاده عشقی

• بهنام موحدان (پندار)

  

  1403/11/22

  

  • گزارش نظر

  سیدمحمدرضا کردستانی با تخلص ادبی میرزاده عشقی (شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده و نمایشنامه‌نویس ایرانی زمان قاجار) او از همان دوران جوانی از مشروطه خواهان متعصب و مخالفین سرسخت رضاشاه بود. وی در سال ۱۳۰۰ نشریه قرن بیستم را تاسیس نمود و مانیفست ها و شعرهای خود و همفکران معاصرش را در آن به چاپ می رسانید. این شعر بر کنار دیوار آرامگاه وی حک شده‌ است: خاکم به سر، ز غصه به سر خاک اگر کنم خاک وطن که رفت، چه خاکی به سر کنم؟ من آن نیم به مرگ طبیعی شوم هلاک وین کاسه خون به بستر راحت هدر کنم معشوق عشقی ای وطن ای مهد عشق پاک ای آن که ذکر عشق تو شام و سحر کنم عشقی، زبانی آتشین و نیش‌دار داشت. در آغاز زمزمهٔ جمهوریت، عشقی دوباره روزنامه «قرن بیستم» را با قطع کوچک در هشت صفحه منتشر کرد که یک شماره بیشتر انتشار نیافت و بر اثر مخالفت، روزنامه‌اش توقیف شد. سرانجام در بامداد دوازدهم تیر ماه ۱۳۰۳ خورشیدی، میرزاده عشقی در خانه مسکونی‌اش جنب دروازه دولت، سه راه سپهسالار، کوچه قطب الدوله هدف گلوله ابوالقاسم بهمن مهاجر قفقازی قرار گرفت و در ۲۹ سالگی به قتل رسید. دو روز پیش از آن یکی از دوستانش(میرمحسن خان) به‌طور اتفاقی، در اتاق محرمانه اداره تامینات خبر «عشقی، محرمانه کشته‌شود» را شنیده‌بود. دانشمندان، دانش آموزان، کاسب کارها و اهالی محل طوق، علم بلند کرده و جنازهٔ شاعر جوان را در حالی که پیراهن خونین او روی تابوت بود برداشته و حرکت کردند. هر کس جنازه را می‌دید می‌گریست و می‌گفت: [تهران چنین سوگواری را یک بار دیگر نخواهد دید.] بهنام موحدان (پندار)

  بیشتربستن

  

  لینک نظر کپی شد!
• ودود جوانی

  

  1403/01/10

  

  • گزارش نظر

  افسوس که سنگ در حال تخریب است و کسی جوابگو نیست. کاش می گذاشتند خودمان با هزینه شخصی آرامگاه عشقی را مرمت کنیم.

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  مشاهده 1 پاسخ 3 لایک

  بچه شاه عبدالعظیم حسنی

  1403/09/24

  واقعاً جای تأسف داره.... حکایت مرده پرستی نیست....حکایت ماندگاری آرامگاه و آرامگاه های مثل عشقی است که در حال تخریب است که جای اعتراض نمی‌گذارد

  بیشتربستن
  مشاهده 1 پاسخ
• Omid

  

  1402/10/09

  

  • گزارش نظر

  سیّد محمّدرضا کردستانی با تخلّصِ میرزاده عشقی شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده و نمایشنامه‌نویس ایرانی دوره مشروطیّت و مدیر نشریه قرن بیستم بود که در دوره نخست‌وزیری رضا خان ترور شد. وی از جمله مهم‌ترین شاعران عصر مشروطه به‌شمار می‌رود که از عنصر هویت ملی در جهت ایجاد انگیزه و آگاهی در توده مردم بهره گرفت.

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  1 لایک
• بچه شاه عبدالعظیم حسنی

  

  1402/06/03

  

  • گزارش نظر

  رحمت خدا به روح پاکش

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  4 لایک
• تانیش

  

  1401/03/04

  

  • گزارش نظر

  روحشان شاد سنگ قبر فعلی متناسب با تلاش های ایشان برای ایران نیست.

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  2 لایک
• حسین ۱۳۶۴

  

  1400/12/09

  

  • گزارش نظر

  میرزاده عـشقی شاعر،نویسنده، روزنامه‌نگار مبارز و نوگرای عصر بیداری است که به دلیل افکار و اندیشه‌های تند وطن‌پرستانه‌اش در تیر ۱۳۰۳‌ به‌ ضرب‌ گلوله کشته شد. از برجسته‌ترین آثار منظوم او سه‌ تابلوی مریم، کفن سـیاه و رسـتاخیز شـهریاران ایران و در زمینه نثر، مقالات تند و انتقادی را در روزنامه سده بیستم‌ می‌توان‌ نام‌ برد. شعر او نمونه تمام‌عیار شعر عصر مشروطه است. در دوره های مختلف شعر فارسی نوع نگاه به معنای شعر، همواره در حال تغییر و تحول بوده است.عشقی شاعری اجتماعی است‌، از تجربه‌های مستقیم خود می‌گوید. منِ خویش‌ را دریافته‌ است‌، از چشم خود به جهان می‌نگرد نه از چشم‌ شـاعران پیش از خود و در نهایت جسارت دست زدن به محرمات را نیز دارد. در دیوان او شعری پیدا نمی‌کنیم‌ که از خطوط غیر قابل‌ عبورنگذشته باشد. می‌توان گفت چیزی‌ که‌ از لحاظ معناشناسی در شعر عشقی مورد نظر است و بیش از همه خودنمایی مـی‌کند، انعکاس‌ وقایع جهان در شعر اوست‌، یعنی‌ حتی صور خیال نیز در شعر او برای بیان واقعیتی‌ عینی‌ به کار می‌رود و شعر او بیشتر حالت گفت وگو دارد تـا روایـی و بیشتر خطابی است. ابزارهای بیان معنا در کار عشقی واقـعی هستند. در هرحال شعر عشقی واقعی و جاندار اسـت و از ابزارهایی واقعی و جاندار بهره می‌برد، هرچند ممکن است این موجود جاندار دارای ترکیب و هماهنگی نباشد اما جاندار بودن آن نمی‌تواند مورد تردید قرار گیرد. 

  بیشتربستن

  لینک نظر کپی شد!

  مشاهده 1 پاسخ 5 لایک

  بچه شاه عبدالعظیم حسنی

  1402/06/03

  👌👌👌👌👌🌺🌺🌺🌺🌺

  بیشتربستن
  مشاهده 1 پاسخ